Hardlopen is vaak een individuele sport. Maar bij een stadsrun verandert deze isolatie in pure collectieve energie. Wanneer duizenden voeten tegelijkertijd de grond raken, ontstaat er een vibratie die je tot in je ziel voelt.
Studies tonen aan dat de waargenomen inspanning (RPE) in een groep daalt. Je loopt sneller, verder en lichter, gedragen door de euforie van de toeschouwers en medelopers. Dat is het "Social Facilitation Effect" in actie.
De ondergrond is hard, maar eerlijk. Urban Running vereist ander materiaal dan Trail Running. Demping is koning. Je gewrichten hebben bescherming nodig tegen de schokbelasting van het beton.
Maar de stad biedt ook visuele prikkels die de hersenen wakker houden. In plaats van monotone bospaden moet je navigeren – verkeerslichten, bochten, voorbijgangers. Dit "cognitieve hardlopen" houdt de hersenen jong en bevordert de neuroplasticiteit, net als een videogame – alleen dan in het echt.